• آمادگی دفاعی ۰۶٫۰۶٫۱۳۸۹

    الف – شناسایی عوارض زمین :

    اگر مبارزه شما زمینی است، بهتر است که پستی ها و بلندی های آن زمین را بشناسید. تا بهتر و سریعتر بتوانید با دشمن مقابله کرده، جان خود را نیز حفظ کنید. در انجام هر گونه فعالیت رزمی به سه نکته توجه داشته باشید:
    - خوب پنهان شدن از دید تیر دشمن
    - خوب دیدن
    - خوب تیراندازی کردن. با توجه به همین سه نکته است که شناخت زمین و خصوصیات آن ضروری به نظر می رسد
    عوارض زمین به دو نوع طبیعی و مصنوعی تقسیم می شود. عوارض طبیعی را چنین تعریف می کنیم :
    عوارض طبیعی پستی و بلندیها و موانعی هستند که انسان در بوجود آوردن آنها دخالتی نداشته است. مانند بلندیها، گردیها، آبها، همواریها (مانند دشت).
    عوارض مصنوعی زمین عوارضی هستند که انسان در ایجاد آنها دخالت داشته و با تغییراتی که در زمین ایجاد کرده آنها را بوجود آورده است. مانند : راهها، آبادیها، خاکریزها و میدان موانع و … د رمورد عوارض طبیعی مانند کوه، تپه، جنگل ، رودخانه ، دریاچه و غیره مطالبی را در جغرافی آموخته اید. در این جا در مورد دو نوع از عوارض مصنوعی که استفاده از آنها در جبهه های جنگ بسیار متداول است توضیحاتی می دهیم:


    ۱ – خاکریز:
    در مناطق باز و دشتها جهت د رامان بودن از دید و تیر دشمن به وسیله ماشین آلات مخصوص خاک را به ارتفاع حداقل ۲ متر در جلوی نیروهای خودی جمع می کنند که اصطلاحاً به آن « دپو کردن» می گویند. در شکل مقابل یک خاکریز را مشاهده می کنید.

    ۲ – میدان موانع :
    برای ایجاد وقفه در عملیات نظامی دشمن، در جلو خطوط نیروهای خودی میدانهایی را که دارای موانعی مانند کانال عمیق، سیم خاردار و امثال آن باشند، ایجاد می کنند که به آنها میدان موانع گفته می شود.

    تمرین :
    درلیست زیر، عوارض طبیعی و عوارض مصنوعی و از هم جدا کنید . جلوی عوارض طبیعی «ط» و جلوی عوارض مصنوعی «م» بگذارید.

    کوه «ط»
    پل «م»
    پادگان «م»
    خاکریز«م» تپه «ط»
    دره «ط»
    دشت«ط»
    بزرگراه «م»
    دریاچه «ط»
    کانال «م»

    تقسیم بندی زمین از لحاظ دید:

    ۱ – گاهی منطقه جنگی، منطقه ای هموار است، مانند : دشت، جلگه ، کویر، در این مناطق دید وسیع است یعنی شما می توانید فاصله دوری را زیر نظر داشته باشید.
    ۲ – ولی همیشه منطقه جنگی هموار نیست بلکه پستی و بلندی دارد. یعنی قسمتی از زمین صاف و هموار است و قسمت دیگر بلند . مانند : زمینهای کوهستانی، تپه و ماهور. ۳ – جنگل، باغ و بیشه و … از جمله زمینهای هستندکه پوشیده از گیاه و روییدنیهای متفاوتند. به این زمین ها «زمینهای پوشیده» می گوئیم. در مناطق پوشیده، وسعت دید بسیار کم است و شما فقط چند متر جلوتر از خود را می توانید زیر نظر داشته باشید ولی از لحاظ استتار بهترین مکان، زمین پوشیده است.

    شیب و ضد شیب :
    فرض کنیم شما در دامنه یک بلندی قرار گرفته اید. دشمن نیز در طرف دیگر بلندی، دامنه ای که شما پشت آن قرار دارید و از دید دشمن محفوظ است «ضد شیب» نام دارد. اما دامنه ای که دشمن پشت آن قرار گرفته است «شیب» نامیده می شود پس : شیب و ضد شیب معمولاً نسبت به محل استقرارداشتن مشخص می شود.

    ب : حفاظت انفرادی در مقابل خطرها:

    مجموعه اصول و قواعد پیش بینی شده ای که هنگام جنگ و دفاع از آن استفاده می کنیم، «تاکتیک» نام دارد. به عبارت دیگر دانش و هنر استفاده از نیروها را در جنگ تاکتیک می گویند.
    در رزم انفرادی و گروهی ، باید بدانیم که اصولاً چه خطرها و موانعی ما را تهدید می کند. بعد از شناسایی خطرها برای مقابله با آنها باید چاره اندیشی کرد. فرض کنید شما به عنوان یک رزمنده همراه با سایر رزمنده ها می خواهید قله ای را که در تصرف دشمن است. پس بگیرید به خاطر داشته باشید دشمن بالای قله است و شما پائین قله پس دشمن به شما کاملاً مسلط است. از طرف دیگر شما نمی دانید پشت قله چه خبر است و چه مقدار نیرو و تجهیزات پشت آن پنهان شده است . پس مرحله اول کار ، شناخت خطرهایی است که از جانب دشمن شما را تهدید می کند تا برای مقابله با خطرها چاره اندیشی کند.
    برای اینکه در جنگ پیروز باشید. همیشه باید اطلاع دقیقی از نیرو و توان خود داشته باشید. شما باید بدانید که با یک اسلحه مانند کلاشینکف نمی توانید به جنگ یا تانک یا نفربر بروید. در این مواقع ضروری است که از سلاحهای ضد زره مانند آر- پی – جی استفاده کنید.

    ج – استتار :

    ساده ترین راه برای مقابله با خطر «استتار» است.
    استتار یعنی همرنگ کردن خود و تجهیزات با محیط اطراف طوری که باعث جلب توجه دشمن نشود.
    همرنگ شدن با محیط در میان حیوانات یک دفاع غریزی است . چنان که :
    - کبک در محلهایی زندگی می کند که همرنگ پرهای اوست.
    - بلدرچین لانه خود را در گندمزارهای خود می سازد.
    - شیر و پلنگ میان درختانی زندگی می کنند که همرنگ آنهاست.
    اما استتار در انسان یک دفاع آگاهانه است. در موقع استتار رزمنده، هم خود را از دید دشمن حفظ می کند و هم سبب جایگری نیروهای خودی در نزدیکی دشمن می شود . در چنین حالتی امکان تهاجم و ضربه زدن به نیروهای دشمن افزایش می یابد.
    همانطور که حیوانات به روشهای مختلف استتار می کنند. انسان نیز با سه روش می تواند خود و ابزار دفاعی خود را از دید دشمن مخفی کند. اولین روش را «پنهان کردن» می گوئیم. مانند ریختن خاک بر روی مین ها، انداختن تو روی ماشین آلات جنگی از دید هوایی هواپیماهای دشمن ، و یا مخفی کردن خودرو زیر شاخ و برگ درختان و یا در سنگرهای سرپوشیده.
    در روش دیگر به گونه ای عمل می شود که نیروها و وسایل جنگی و غیرجنگی، همرنگ زمینه شوند. مثلآً از شاخ و برگ درختها برای پوشش ماشین آلات و افراد استفاده می شود. یا با پوشیدن لباس همرنگ با محیط، امکان دید و تشخیص دشمن را ، کم می کنیم این نوع استتار را «هم شکل نمودن» می گوئیم. گاهی برای گمراه کردن دشمن علاوه بر سنگرهای واقعی، می توان تعدادی سنگر خالی نیز درست کرد.
    اولاً : دشمن در شناخت مواضع واقعی نیروهای خود فریب می خورد.
    ثانیاً : دشمن سنگرهای بیشتری را در جلوی خود می بیند و آتش خود را متوجه می کند. پس سومین روش استتار «فریب دادن» است که دشمن به مواضع دروغین هدایت می شود.
    بنابراین بخاطر داشته باشیم که سه روش برای استتار وجود دارد:
    ۱ – پنها ن کردن ۲ – ….. ۳ – ….

    از آنچه که گفته شد نتیجه می گیریم استتار هم در مورد انسان و هم برای جنگ افزارها بکار می رود. در هر دو مورد استتار، باید متناسب با منطقه و رنگها و اشکال موجود در منطقه باشد. مثلاً در دشت کویر سعی می کنیم وسایل جنگی را با خاک و گل به رنگ محیط درآوریم و در مناطق جنگی با لباسهای پلنگی می پوشیم یا روی کلاه و لباسمان شاخه و برگ درخت می گذاریم.

    اصول استتار :
    اصول استتار رعایت مسائلی است که به وسیله آنها عوامل تشخیص و از بین می برید و به اصطلاح بیننده را گمراه می کنید. اصول استتار عبارتند از :
    - انتخاب محل
    - انضباط استتار
    - ساختمان استتار

    انتخاب محل :
    مواضع باید طوری انتخاب شوند که افراد ، وسایل و فعالیت ها از دید دشمن دور بمانند. برای پنهان ماندن از دید دشمن لازم نیست که منطقه حتماً دارای پستی و بلندی باشد. بلکه در دشتها و کویرها هم شرایطی وجود دارد که اگر از آنها درست بهره برداری شود، دشمن را گمراه می کند.

    انضباط استتار :
    انضباط یعنی دوری از هر عملی که نشان دهد ظاهر یک منطقه در اثر فعالیتی عوض شده است.
    همه فرماندهان و سربازان باید در رعایت انضباط استتار بکوشند. زیرا همانطور که می دانید سهل انگاری یک نفر در جبهه، ممکن است به شکست یگان بینجامد. برای رعایت انضباط استتار، باید مقررات خاصی تهیه شود. این مقررات برای سربازان‌، رانندگان – فرماندهان و … باید مشخص و یکسان باشد. همه موظفند در رعایت مقررات نظارت داشته باشند».

    ساختمان استتار :
    می دانید که استتار مصنوعی مخفی گاهی است که بوسیله انسان بوجود می آید هنگامی که مورد استفاده قرار می گیرد که مخفیگاه طبیعی وجود نداشته باشد. برای ساختن استتار مصنوعی می توانید از وسایل و مواد طبیعی و مصنوعی، استفاده کنید. البته برای ایجاد استتار ، وسایل طبیعی بر وسایل مصنوعی برتری دارند. زیرا با محیط همرنگ تر هستند. ولی چنانچه از وسایل مصنوعی استفاده می کنید باید حداکثر کوشش خود را بکار برید تا استتار همرنگ محیط باشد.
    عملیات ایجاد استتار و زمان عملیات باید از دید دشمن مخفی بماند، عبارت استتار تا آنجا که ممکن است باید در شب انجام شود. بنابراین رد پاها و خودروها بطور کلی اثر فعالیت های شبانه پیش از روشن شدن هوا باید از بین برود. پس از استتار در شکل طبیعی زمین نباید به هم خوردگی پیدا شود.
    بسیاری از حیوانات وقتی احساس خطر می کنند خود را پشت بوته ها، درختها، شیارها ، سوراخ های زمین مخفی می کنند. در جنگ، یکی از روشهای محافظت خود در مقابل خطر، مخفی شدن از چشم دشمن است. این کار را اصطلاحاً اختفاء می گوئیم. شما ضمن آنکه با هوشیاری تمام مراقب اطراف هستید. باید سعی کنید با اخفتای کامل طوری عمل کنید که بتوانید دشمن را ببینید ولی دشمن شما را نبیند.

    «اختفاء» ممکن است طبیعی و مصنوعی باشد.

    ۱ – اختفای طبیعی:
    این نوع اختفاء بطور طبیعی بوجود آمده است . بنابراین انسان در بوجود آوردن آنها نقشی ندارد. مانند تنه درختها، بوته های گیاهان و … که رزمنده خود را در میان آنها مخفی می کند. در این حالت شما به عنوان یک رزمنده نیاز به تغییردادن محیط اطراف خود ندارید و از آنها به همان شکلی که هستند استفاده می کنید.

    ۲ – اختفای مصنوعی :
    این نوع مخفی گاه به وسیله انسان بوجود می آید و هنگامی مورد استفاده قرار می گیرد که مخفی گاه طبیعی برای رزمنده یا رزمندگان وجود نداشته باشد. مانند تور، پارچه ، برگ درختان، علف و … در این حالت شناخت محیط و رنگ طبیعی آن، از اهمیت خاصی برخوردار است و باید کاملاً مورد توجه قرار گیرد. اختفاء به تنهایی نمی تواند جان رزمنده را حفظ کند، بلکه فقط او را از دید دشمن مخفی می دارد.

    حرکت در رزم پیشروی

    فرمانده رو به رزمندگان کرد و گفت : دشمن قسمت غربی رودخانه را اشغال کرده است. برای پس گرفتن زمین های اشغالی باید به سوی دشمن پیشروی کنیم. کلمه «پیشروی» کلمه ای است که مکرراً توسط فرماندهان بکار می رود. منظور همه آنها از پیشروی یک چیز است:

    «حرکت به سوی دشمن»

    پیشروی معمولاً به سه حالت انجام می شود.
    ۱ – هر گاه طوری به دشمن نزدیک شوید که او نتواند شما را بییند. پیشروی مخفی انجام داده اید. در این نوع پیشروی باید از تاریکی شب، هوای مه آلوده گرد و غبار و گلوله های دود انگیز بهره برد. همچنین برای پیشروی مخفی می توانید از شیارهای عمیق، زیر درختها و کشتزارها استفاده کنید. رعیات سکوت کامل در پیشروی مخفی از مهمترین نکات است.

    ۲ – هر گاه زمین برای پیشروی مخفی مناسب نباشد، و دشمن شما را در حال حرکت ببیند، پیشروی شما نمایان است. در این پیشروی دشمن شما را می بیند و اگر در برد جنگ افزار او باشید و می تواند به شما تیراندازی کند. بنابراین برای نزدیک شدن به دشمن سه راه در پیش دارید: با او نابود کنید.
    - یا با تیراندازی او را وادار کنید که خود را مخفی کند در نتیجه نتواند به شما تیراندازی کند.
    - یا با ایجاد دود مانع دید او شوید.
    انتخاب یکی از سه راه، بستگی به موقعیت شما در جبهه دارد.

    ۳ – حالت سوم پیشروی از مخلوط کردن دو روش پیشروی مخفی و نمایان بدست می آید. در صورتی که برای نزدیک شدن به دشمن از دو نوع پیشروی مخفی و نمایانف با هم استفاده کنید، پیشروی شما مختلط خواهد بود. در این نوع پیشروی باید تا آنجا که امکان دارد از شیارها و دیگر عوامل محدود کننده دید دشمن برای پیشروی استفاده کنید. عوامل متعددی در پیشروی مؤثر هستند که تعدادی از آنها عبارتند از :
    الف) برتری آتش نسبت به دشمن : نیروهای ما نسبت به نیروهای دشمن برتری آتش دارند. موقعی که حجم آتش های ما روی دشمن بیشتر از آتشهای روشن روی ما باشد و دشمن نتواند تیراندازی کند و یا دقت تیراندازی خود را از دست بدهد می گوئیم نیروهای ما نسبت به دشمن برتری آتش دارند برتری آتش را می توان با آتش های پشتیبانی مانند توپخانه ، خمپاره اندازها و .. بدست آورد. در این حالت پیشروی ما به سوی دشمن بهتر انجام می گیرد.

    ب) اختفاء تا آنجا که امکان دارد برای نزدیک شدن به دشمن باید از راههای مخفی و پوشیده استفاده کنید. زیرا با داشتن اختفاء و پوشش می توانید بدون اینکه دیده شوید، پیشروی خود را ادامه دهید.

    پ ) سرعت : اگر کاری کنید که کمتر در معرض دید دشمن باشید.
    اگر زودتر بتوانید دشمن را از پای درآورید.
    اگر این دو کار را انجام دهید، دشمن فرصت کمتری برای تیراندازی به شما داد. بنابراین با پیش بینی های لازم ودقیق باید در پیشروی طرف دشمن سرعت داشته باشید.
    ت) زمین، استفاده صحیح از عوارض زمین جان رزمندگان را حفظ می کند. در بهره برداری از این عوارض شرایط متفاوت را باید در نظر گرفت. این شرایط عبارتند از :
    - هوای بارانی و آفتابی – شب و روز ،‌دور و نزدیک بودن به دشمن
    - سختی و نرمی زمین

    پرسش گفتار هفتم :
    ۱ – منظور از تاکتیک چیست؟

    مجموعه اصول و قواعد پیش بینی شده ای که هنگام وقوع جنگ دفاع از آن استفاده می کنیم «تاکتیک» نام دارد. به عبارت دیگر دانش و هنر استفاده از نیروها را در جنگ تاکتیک می گویند.

    ۲ – فرق استتار و اختفاء چیست؟

    الف : در استتار خود و تجهیزات خود را با محیط آنطور همرنگ سازیم که باعث جلب توجه دشمن نشود به وسیله کلیه عوامل تشخیص را از بین می بریم و به اصطلاح بیننده را گمراه می کنیم اما در اختفاء با هوشیاری تمام خود را از چشم مخفی نگه می داریم که در حقیقت ما دشمن را می بینیم اما دشمن را نمی بیند.
    ب) استتار معمولاً در هنگام جایگزینی و استقرار صورت می گیرد ول یا اختفاء در هنگام حرکت و پیشروی و نزدیک شدن به دشمن انجام می شود.
    ج) در استتار ممکن است فریب دادن و یا هم شکل کردن منظور باشد ولی در اختفاء هدف فقط پنهان شدن از دید دشمن است.

    ۳ – چرا لباس سربازان به رنگ خاک است؟

    برای اینکه در موقع استتار و همرنگ کردن خود با محیط اطراف باعث جلب توجه دشمن نشود. و همچنین در هنگام حرکت یا هر گونه فعالیتی در زمین های خاکی و کوهستانهای خشک بدن آنها با زمینه عملیات همرنگ باشد و دشمن به سادگی موفق به تشخیص حضور و عملیات آنها نباشد چرا که امکان دید و تشخیص دشمن کم می شود.

    ۴ – پیشروی به چند حالت صورت می گیرد.

    به سه حالت :
    ۱ – هر گاه طوری به دشمن نزدیک شوید که او نتواند شما را بینید، «پیشروی مخفی» انجام داده اید. در این نوع پیشروی باید از تاریکی شب هوای مه آلود – گرد و غبار و گلوله های دود انگیز بهره برد. همچنین برای پیشروی مخفی می توانید از شیارهای عمیق، زیر درختها و کشتزارها استفاده کنید.
    رعایت سکوت کامل در پیشروی مخفی از مهمترین نکات است.
    ۲ ) هر گاه زمین برای پیشروی مخفی مناسب نباشد و دشمن شما را در حال حرکت ببیند، پیشروی شما (نمایان) است. در این پیشروی دشمن شما را می بینید و اگر در برد جنگ افزار او باشید می تواند به شما تیرانداز کند. بنابراین برای نزدیک شدن به دشمن سه راه در پیش دارید.
    الف) یا او را نابود کنید .
    ب) یا با تیراندازی او را وادار کنید که خود را مخفی کند در نتیجه به شما تیراندازی کند
    ج) یا با ایجاد دود منانع دید او شوید. انتخاب یکی از سه راه ، بستگی به موقعیت شما در جبهه دارد.
    ۳) حالت سوم پیشروی از مخلوط کردن دو روش پیشروی مخفی و نمایان بدست می آید. در صورتی که برای نزدیک شدن به دشمن از نوع پیشروی مخفی و نمایانف با هم استفاده کنید پیشروی شما «مختلط» خواهد بود. در این نوع پیشروی باید تا آنجا که امکان دارد از شیارها و دیگر عوامل محدود کننده دید دشمن برای پیشروی استفاده کنید. برای اینکه اساتید بتوانند عمق و کیفیت بازده های یادگیری را مورد سنجش و ارزیابی قرار دهند باید به شناخت لازم است پیدا کرده سوء تفاهمات و برداشت های نادرست را شناسایی کرده و فرآیند تفکر انتقادی را به صورت یک الگو مطرح سازند.
    مرحله چهارم ارائه راه حل برای مسأله یا معضل می باشد، خواه این راه حل بتواند از طریق تدوین چهارچوبی معنا دار سبب کاهش پیچیدگی شود و یا اینکه راه حلی مربوط به یک ساختار خاص را کشف نماید. این مرحله تأیید، آزمون را می توان به وسیله اقدامات مستقیم یا واسطه ای به انجام رسانید.
    به هر حال از آنجائی که در محیط های یادگیری الکترونیکی دانشجویان غالباً بیرونی از خانه و یا محل کار خود به فعالیت می پردازند، کاربرد آزمون مستقیم می تواند واقع بینانه تر باشد.

    ۴ – پیشروی به چند حالت صورت می گیرد.

    به سه حالت :
    ۱ – هر گاه طوری به دشمن نزدیک شوید که او نتواند شما را بینید، «پیشروی مخفی» انجام داده اید. در این نوع پیشروی باید از تاریکی شب هوای مه آلود – گرد و غبار و گلوله های دود انگیز بهره برد. همچنین برای پیشروی مخفی می توانید از شیارهای عمیق، زیر درختها و کشتزارها استفاده کنید.
    رعایت سکوت کامل در پیشروی مخفی از مهمترین نکات است.
    ۲ ) هر گاه زمین برای پیشروی مخفی مناسب نباشد و دشمن شما را در حال حرکت ببیند، پیشروی شما (نمایان) است. در این پیشروی دشمن شما را می بینید و اگر در برد جنگ افزار او باشید می تواند به شما تیرانداز کند. بنابراین برای نزدیک شدن به دشمن سه راه در پیش دارید.
    الف) یا او را نابود کنید .

    ب) یا با تیراندازی او را وادار کنید که خود را مخفی کند در نتیجه به شما تیراندازی کند
    ج) یا با ایجاد دود منانع دید او شوید. انتخاب یکی از سه راه ، بستگی به موقعیت شما در جبهه دارد.
    ۳) حالت سوم پیشروی از مخلوط کردن دو روش پیشروی مخفی و نمایان بدست می آید. در صورتی که برای نزدیک شدن به دشمن از نوع پیشروی مخفی و نمایانف با هم استفاده کنید پیشروی شما «مختلط» خواهد بود. در این نوع پیشروی باید تا آنجا که امکان دارد از شیارها و دیگر عوامل محدود کننده دید دشمن برای پیشروی استفاده کنید. برای اینکه اساتید بتوانند عمق و کیفیت بازده های یادگیری را مورد سنجش و ارزیابی قرار دهند باید به شناخت لازم است پیدا کرده سوء تفاهمات و برداشت های نادرست را شناسایی کرده و فرآیند تفکر انتقادی را به صورت یک الگو مطرح سازند.
    مرحله چهارم ارائه راه حل برای مسأله یا معضل می باشد، خواه این راه حل بتواند از طریق تدوین چهارچوبی معنا دار سبب کاهش پیچیدگی شود و یا اینکه راه حلی مربوط به یک ساختار خاص را کشف نماید. این مرحله تأیید، آزمون را می توان به وسیله اقدامات مستقیم یا واسطه ای به انجام رسانید.
    به هر حال از آنجائی که در محیط های یادگیری الکترونیکی دانشجویان غالباً بیرونی از خانه و یا محل کار خود به فعالیت می پردازند، کاربرد آزمون مستقیم می تواند واقع بینانه تر باشد.

    شاخصهای حضور شناختی:

    اکتشاف عملی‌، الگویی است که می تواند در چهارچوب آن حضور شناختی رامورد سنجش و ارزیابی قرار داد. هدف از این الگو، ارائه ابزاری عملی است که به وسیله آن بتوان در مورد ماهیت و کیفیت بحث و تأمل انتقادی در یک اجتماع اکتشافی و مشارکتی قضاوت نمود.
    یک چنین ابزاری در حال حاضر وجود خارجی ندارد. این ابزار به اساتید کمک می کند تا ماهیت بحثها را به سرعت مورد سنجش قرار داده و در صورت لزوم مداخله های مستقیمی را در جمعیت پیش بردن بحث اعمال می کنند.
    جدول ۱-۶ – شاخصهای (صفتهای ویژه هر فرآیند) و نشانه هایی (نمونه های بارز) را مطرح نموده است که به هر یک از مراحل اکتشاف عملی مربوط می گردند. مرحله اول حادثه تحریک کننده با شناسایی یک موضوع یا مسأله سرو کار دارد. این مرحله را ماهیتاً یادآورنده و استقرایی می دانیم. فرآیندهای آموزشی مربوط به این مرحله بیشتر با ارائه اطلاعات و ایجاد کنجکاوی و پرسشگری سرو کار دارند.
    مرحله دوم یعنی کاوش جستجویی است در جهت دستیابی به اطلاعات و نظریه های مربوطه . به همین دلیل است که این مرحله را فرآیندی کنجکاوی و الگوها می دانیم. فرآیندهای آموزشی که در این مرحله روی می دهند عبارتند از : بارش ایده ها ، ارائه ایده ها و مفاهیم حمایتی یا متناقض، ارائه نقل قولهایی از دیدگاه با تجارب مربوطه، اظهار نظر یا پاسخگویی در ارتباط با ارزش اطلاعات یا ایده ها با توجه به طرح ذکر شده.
    مرحله سوم :

    انسجام بخشیدن فرآیندی است که منجر به ایجاد یک راه حل یا توضیح معنادار می شود. بنابراین در این مرحله نوعی ارتباط موقتی و آزمایشی میان ایده هایی که معنادار بوده و قادرند راه حلهای بالقوه ای را ارائه دهند، برقرار می گردد . اعمال آموزشی این مرحله عبارتند از : ‌انسجام بخشیدن به اطلاعات، ارائه پیام های تصدیقی ، استفاده از ایده ها و نظریه های دیگران، بیان یک توجیه یا منطق، و ارائه یک راه حل مدیح.

    مرحله چهارم :
    ارائه راه حل ،‌اعتبار راه حلهای پیشنهاد شده را از طریق کاربرد مستقیم و بطور انتقادی مورد سنجش قرار می دهد. این مرحله نیازمند تعهد نسبت به آزمون راه حلها به نحو قیاسی و از طریق اجرای با واسطه با تجربه فکری باشد. این عمل با تحلیل دقیق آزمون فرضیه ها سر و کار دارد که ممکن است و در نهایت منجر به نوعی ارائه دفاع گردد که دیگر مشارکت کنندگان را نیز به بررسی منتقدانه آن دعوت نماید. از سوی دیگر، این آزمون ممکن است به صورت کاربرد مستقیم یا پروژه تحقیق عملی صورت پذیرد. خواه بصورت یک پروژه فردی و یا گروهی.
    با توجه به ماهیت غیرمادی یادگیری الکترونیکی، بهتر است مشارکت کنندگان ترغیب گردند تا ایده ها و مفاهیم را با ساختارهای شغلی و کارهای خود پیوند دهند. این عمل باعث می گردد تا بحث بیشتر بر انسجام بخشی و ارائه راه حل متمرکز گردد.
    نتیجه گیری :
    چهارچوب حضور شناختی به ما بینش می دهد که به کمک آن بتوانیم ابعاد شناختی یک تجربه یادگیری الکترونیکی را بشناسیم و ابزاری را فراهم می سازد که به وسیله آن بتوانیم ماهیت کیفی بحث ها را مورد سنجش قرار دهیم.
    الگوی اکتشاف عملی نیازمند کارهای بیشتری است تا ازلحاظ تجربی پاداش شده و تکمیل گردد اما به هر حال ابزار اکتشافی خوبی (نشانگرهایی که همراه دارد) که می تواند ما را در سنجش ماهیت و کیفیت حضور شناختی راهنمایی کند.

    نوشته شده توسط defaee در ساعت ۷:۵۹ ب.ظ

  • نظر خود را بگویید :

    لطفا" توجه کنید : بخش مدیریت نظرات فعال است و نظر شما بعد از بررسی توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.